DEDEMSVAART – Coen (30) en Laura Bults (36) zijn sinds deze week officieel eigenaar van The Fellowship of Acoustics uit Dedemsvaart. Ze hebben de internationaal gerenommeerde gitaarwinkel in de witte villa nu volledig overgenomen van vader Rudi: ,,Gitaren verkopen geeft me een adrenalinestoot.’’
Tekst, foto en video: Tom van den Berg
Waar christelijke gezinnen na het avondmaal nog even lezen in de Bijbel, daar werd bij de familie Bults in Bergentheim vroeger muziek gemaakt en gezongen. Vaak dezelfde nummers, van Crosby, Stills, Nash & Young, The Beatles en soms een Nederlandstalig liedje.
tekst gaat verder onder de video
Zo kregen Coen en Laura de passie voor muziek bijna letterlijk met de paplepel ingegoten. Bovendien werkten beiden al jong volop mee in het bedrijf, dat Rudi Bults (67) gewoon thuis was begonnen: het in- en verkopen van bijzondere gitaren. Bijna spelenderwijs leerden ze de business van binnen- en van buiten kennen. Dat broer en zus nu de baas zijn in het voormalige gemeentehuis van Avereest stond simpelweg al vroeg in de sterren geschreven. Zelf gitaar spelen deed Coen vooral, terwijl Laura beter overweg kon met de piano.
Op herhaling
Rudi Bults herhaalde met de oprichting van The Fellowship of Acoustics een bijzonder kunstje. Zonder veel kennis van zaken, begon hij in 1993 met een hoveniersbedrijf, dat uiteindelijk werk bood aan twaalf mensen. Zijn hart lag echter niet bij het tuinieren. De handel en het schetsen van tuinen was leuk, maar aan de hele rompslomp daar omheen, beleefde hij geen plezier.
tekst gaat verder onder de foto
Daarom verkocht Rudi Bult de toko en besloot vervolgens twee dingen: hij wilde eigen baas blijven én hij wilde iets gaan doen waar hij zich echt voor interesseerde. Muziekliefhebber Bults besloot zijn kapitaal te investeren in gitaren, die hij vond op online marktplaats eBay. Vier kostbare vintage gitaren van gitaarbouwers Martin & Co, opgericht in 1833. Al had hij nog weinig kaas gegeten van de handel in het instrument dat bij zoveel muziekfans een gevoelige snaar raakt. Met zijn passie voor het ondernemen en de liefde voor de gitaar, maakte Rudi Bult van zijn nieuwe bedrijf een succes. Zelf zei hij daarover: ,,Mijn vader hield me altijd voor: ‘Als je iets doet, dan moet je het goed doen’. Tot mijn verbazing had ik die eerste exemplaren binnen de kortste keren weer verkocht. En voor ik het wist, had ik vijftig gitaren…’’
Vreemde man in de slaapkamer
Coen en Laura zagen hoe pa zijn handel eerst thuis deed. Er stonden vaak gitaren in de huiskamer en Laura, die na school wilde chillen, ontdekte soms dat er iemand een gitaar uitprobeerde in haar slaapkamer. Ook buiten ‘kantooruren’. Het kon gebeuren dat een klant om elf uur ’s avonds nog over de vloer kwam. De groei van The Fellowship of Acoustics was niet te stuiten. Daarom nam Bults senior een gewaagd besluit, de enorme, witte villa in Dedemsvaart – waar eerder gemeente en nadien de Rabobank waren gevestigd – werd aangekocht en volledig verbouwd. De opening was in 2015.
Prijskaartjes
Anno 2026 werken meer dan veertig mensen bij The Fellowship of Acoustics. Aan de wanden hangen gitaren, wel duizend exemplaren: akoestische gitaren, elektrische gitaren, basgitaren, banjo’s en ga zo maar door. Van instapexemplaren die vier- tot vijfhonderd euro kosten, tot uiterst zeldzame gitaren met prijskaartjes van vele tienduizenden euro’s. ,,Daarbij zeggen we altijd: wat er bij ons in de winkel hangt, zouden we zelf ook wel aan de muur willen hebben thuis’’, vertelt Laura. ,,Natuurlijk is een gitaar om op te spelen, maar het zijn ook verzamelobjecten.’’
tekst gaat verder onder de foto
Bij al die gitaren horen verhalen, soms omdat het instrument is bespeeld door een beroemde artiest. Zo bezitten vader en zoon Bult een gitaar die door de band Mumford & Sons is gebruikt. Of de gitaar komt uit een speciale periode. De details maken de verhalen die Coen met smaak kan vertellen, over bijvoorbeeld gitaren die in de Tweede Wereldoorlog zijn gemaakt: ,,Die zitten vaak heel goed in elkaar. Destijds werden de mannen die naar het front gingen in de fabrieken vervangen door vrouwen. En die werken veel nauwkeuriger.”
Gewoon proberen
Al in 2019 besluiten Coen en Laura dat zij ‘The Fellowship’, wel willen overnemen. Iets dat na een lang proces, deze week bij de notaris zijn beslag kreeg. Vader Rudi is nu met pensioen, hij wil meer gaan reizen, maar blijft zeker ook betrokken, vertellen Coen en Laura.
Aan ervaring en kennis van zaken geen gebrek. Laura vertelt dat ze al twintig jaar meedraait op de werkvloer, terwijl Coen bijna net zo lang actief is binnen het familiebedrijf. ,,Waarom ik dit wil?’’, herhaalt Laura, die communicatie management studeerde, de vraag. ,,Als kind wist ik nooit wat ik wilde worden. Tot mijn vader me een gitaar in de handen duwde en zei: jij bent wel precies, kun jij dit lelijke scheurtje weg werken. Probeer het eens. Er op spelen? Nee, ik zeg altijd: ik kan alles met gitaren, behalve er op spelen. Ik vind het ambacht prachtig en ik zie de potentie van ons bedrijf.
tekst gaat verder onder de foto
Coen is 13 als hij voor de zaterdagen een baantje vindt bij zijn vader. Als tweedejaarsstudent International Business gaat hij stage lopen bij The Fellowship of Acoustics: ,,We zaten toen in de voorbereiding om naar de villa in Dedemsvaart te verhuizen. Het lukte me school te overtuigen om thuis die stage te doen, want ik zou veel kunnen leren van dit traject. En eerlijk, mijn vader zag de extra hulp ook graag. Er was genoeg te doen. Ja, toen begon The Fellowship of Acoustics steeds meer te voelen als mijn bedrijf. Ik werk inmiddels12,5 jaar fulltime bij het bedrijf, de tijd vliegt…’’
Sprongen
In die tijd is er veel verandert. Laura: ,,Toen we hier begonnen, ging ik eerst orders printen, dan zocht ik de gitaren op in dit immense pand om die gereed te maken voor verzending. We waren toen met een man of vijf.’’ The Fellowship of Acoustics maakt in coronatijd grote sprongen, onder meer door online opdrachten. ,,Waar iedereen eerst alles deed, maakten we echt afdelingen: een verkoopafdeling, een werkplaats, een expeditie die de verzending regelt en ik ben me meer gaan toespitsen op de organisatiekant’’, legt Laura uit.
Twee kapiteins
Coen en Laura zitten nu beiden ‘achter het stuur’. Gaat dat wel goed, twee kapiteins op één schip? Coen is daar niet bang voor: ,,De afgelopen jaren hebben we veel tijd gestoken om dingen op elkaar af te stemmen. Finetunen noem ik dat. En al zullen we het vast niet altijd eens zijn met elkaar, ik verwacht niet dat het gaat knetteren tussen ons. We vullen elkaar juist aan.’’
tekst gaat verder onder de foto
The Fellowship of Acoustics is tegenwoordig voorzien van een lunchroom (Dina’s Fellows) met terras, een ruimte voor theater, de muziekschool Vechtdal heeft er een plek en er is een samenwerking met de Herman Brood Academy. Maar de grote passie blijft de verkoop van bijzondere gitaren. ,,Ik leg mijn werk stil, wanneer er een bijzondere gitaar binnenkomt’’, vertelt Coen. ,,Zo ligt er nu een gitaar die we voor een klant mogen verkopen, een verzamelobject. Het is een Martin van vlak voor de Tweede Wereldoorlog, uit 1936. Die gaat 180.000 euro kosten. Als dat dan lukt…dat geeft me een adrenalinestoot. De verkoop is mijn grote passie, het is verslavend.”
Ver weg is relatief
Sanne Hans, Stevie Ann, Bertolf, Douwe Bob en vele, vele andere (hobby)gitaristen komen graag over de vloer bij ‘the Fellowship’. Want behalve gitaren, beschikken de mensen van het bedrijf over de kennis en vaardigheden om de instrumenten te onderhouden, te renoveren en – indien nodig – volledig te demonteren en weer in elkaar te zetten. ,,En weet je wat nou zo bijzonder is’’, besluit Coen. ,,Omdat we ‘zo ver’ weg zitten, is iedereen die de moeite neemt om hier te komen, een echte gitaarliefhebber.’’
Proberen
Wie even door de stijlvolle zaak struint en zich vergaapt aan de wanden met prachtige instrumenten ontmoet al snel die liefhebbers. Zo is er een gitarist uit Zevenaar die een vakantie in Ommen combineert met een bezoek aan de witte villa en is een stel uit Terschelling twee dagen over om een gitaar uit te proberen. ,,Ik besefte pas hoe groot het allemaal is, toen ik ooit een paar dagen in de zaak stond terwijl mijn vader op vakantie was’’, herinnert Laura zich nog goed: ,,Er belde een man uit Japan. Hij zat op dat moment in Parijs. ‘Nu ik toch in de buurt ben, kom ik even aan’, zei hij aan de telefoon. Toen dacht ik wel; ‘ja, dit is iets heel bijzonders geworden. Coen en ik hopen verder te gaan op die weg.”
Rododendrons
The Fellowship of Acoustic heeft voor het 25-jarig bestaan een gelimiteerd aantal gitaren van diverse merken voorzien van een bijzondere versiering in de kop met de stemmingsmechanismen: een afbeelding van de bloem van een rododendron. Het is een verwijzing naar de handel in deze struiken, waarmee Rudi Bults zijn leven als ondernemer begon. Op het terrein van The Fellowship of Acoustics groeien bovendien veel rododendronstruiken. Daarnaast staat de tweede editie van het Fellows Festival op 19 september in het teken van het jubileum, met veel live muziek, foodtrucks, een festivalmarkt en veel gitaren.
