SLAGHAREN – Een grote rookpluim markeerde vandaag precies 25 jaar geleden het einde van uitgaansgelegenheid De Bonte Wever in Slagharen. De rookpluim was tot ver in de omgeving te zien en de gevolgen voor de regio merkbaar. Het was het einde van een locatie, die uniek was met concerten, bars, zwembad, bioscoop en diverse andere zaken.
Er is niets te doen in het dorp. Dat kon vroeger niet gezegd worden in Slagharen. Acts als Normaal, Golden Earring en BZN traden regelmatig op. Er was een service bioscoop (de bediening kwam tijdens de film in beeld met drankjes als iemand op een knopje drukte). Betalen van consumpties kon in het gebouw met muntjes. De bars, restaurants, kegelbanen, speelautomaten en Weverdorp leken altijd open. Het was de enige plek in de buurt om bijvoorbeeld op Eerste Kerstdag nog sigaretten te kunnen halen. De formule trok een publiek uit binnen- en buitenland. De Bonte Wever bood ruimte voor ontspanning, sport, (trouw)feesten, evenementen, congressen en overnachtingen (circa 200 hotelkamers).
Beginnersfout
Aan dat alles kwam 7 mei 2001 een einde. De brand begon na het middaguur in de buurt van de sauna. Twee uur later stond een brandweerwoordvoerder de media op het ruime parkeerterrein te woord. Uit zijn woorden en houding was op te maken dat de persmensen voor het avondeten thuis zouden kunnen zijn. Een journalist liet zijn auto voor de ingang staan. Een beginnersfout, want zijn voertuig werd al snel onbereikbaar en de eigenaar moest door collega’s met meer ervaring ’s avonds worden thuisgebracht. Ondertussen groeide het aantal aanwezige brandweerauto’s en –mensen.
Vliegvuur
De rook veranderde namelijk van kleur. Ervaren mediavertegenwoordigers konden aangeven welk materiaal nu in brand moest staan. Rook bleek dan verschillende kleuren te hebben en die maakten duidelijk dat de vlammen zich door het gebouw aan het vreten waren. Al snel werd ook het vuur zichtbaar en later moesten toeschouwers vluchten voor flessen/fusten die normaal onder druk staan, maar nu ontploften. Aan het einde van de dag was De Bonte Wever een smeulende ruïne en was een naastgelegen boerderij door vliegvuur verwoest. De volgende dag reed eigenaar Hennie van der Most met een verslagen blik langs de puinhopen.
Politiepet
Er werd een onderzoek gehouden en volgens de resultaten hadden meerdere partijen schuld. Zo had de gemeente Hardenberg (vooral de voormalige gemeente Hardenberg, want de fusiegemeente Hardenberg was net een paar maanden oud) eerder in moeten grijpen omdat niet aan de voorschriften werd voldaan. Van der Most werd verweten het aanbrengen van noodzakelijke aanpassingen te hebben vertraagd. Het ontlokte een opmerkelijke reactie. Tijdens de presentatie van het onderzoek (april 2002) in de raadszaal in Hardenberg pakte Van der Most een pet van een aanwezige politieagent en zette die op. Daarna riep hij over politie en arrestatie.
Straatnamen
De aangekondigde mogelijke nieuwbouw van de uitgaansgelegenheid in de gemeente Hardenberg werd nooit gerealiseerd. Tientallen arbeidsplaatsen in Slagharen gingen verloren. Op de plek van De Bonte Wever staan nu huizen langs straten met namen als Bonte Weverstraat, Getouwenstraat en Spoelenstraat. Van der Most kwam vorige maand in het nieuws toen zijn pretpark in Rotterdam (Speelstad Rotterdam cq Rivoli Rotterdam) via een online executieveiling van eigenaar wisselde.
Andere functie
Van der Most mocht in de jaren zeventig van de gemeente geen betalende bezoekers ontvangen in zijn eigen sauna en zwembad. Hij had daarna een terrein aan de Zwarte Dijk in Slagharen (direct ten westen van het toenmalige Ponypark) op het oog voor een groot sportcentrum. Die plannen veranderden door het faillissement van de Nederlandse Bontweverij. Van der Most kocht in 1980 het pand en toverde het om tot een uitgaansgelegenheid. Later zou hij die formule vaker toepassen; bestaande gebouwen een andere functie geven. Voorbeelden zijn onder meer: een aardappelmeelfabriek (Speelstad Oranje), ziekenhuis (Preston Palace), kerncentrale (Kalkar) en watertoren (Koperen Hoogte bij Lichtmis). Niet alle plannen slaagden. Zo is een indoorcamping in voormalige defensiegebouwen in het Duitse Itterbeck (15 kilometer van centrum Hardenberg) er nooit gekomen.
Foto: Historische Vereniging Hardenberg Fotocollectie / Tekst: Wim de Jonge
